Apel Przewodniczącego Zespołu Konferencji Episkopatu Polski ds. Apostolstwa Trzeźwości na sierpień 2017 – miesiąc abstynencji

Siostry i Bracia w Chrystusie!

Zbliża się sierpień. Wielu z nas odpoczywa, zwiedza, szuka spokoju i wytchnienia od codziennych trudów. Rolnicy przeżywają czas najintensywniejszej pracy. Pielgrzymi wyruszają na drogi prowadzące ku Jasnej Górze. Przed nami ważne uroczystości maryjne i patriotyczne. Co roku właśnie w sierpniu prosimy wszystkich Polaków: podejmijcie dobrowolną abstynencję. Pokażcie, że potraficie odpoczywać i bawić się bez alkoholu.

Większość rodaków przyjmuje nasze coroczne apele z otwartym sercem. Niektórzy jednak irytują się, a nawet próbują te działania ośmieszać. Nie chcą przyjąć do wiadomości, że alkohol etylowy zarówno w mocnych napojach, jak i w słabszych, takich jak piwo, ma moc zabierać życie nie tylko pojedynczych osób, ale unicestwiać całe narody. Stwierdzenie, że w Polsce „starsi toną w morzu wódki, a dzieci i młodzież w morzu piwa”, jest w pełni adekwatne do rzeczywistości. A przecież alkohol jest czwartym pod względem siły działania narkotykiem! Ogromnym skandalem jest wielka dostępność fizyczna i ekonomiczna alkoholu oraz jego reklama. W konsekwencji, w Polsce wciąż wzrasta spożycie alkoholu. Wielu Polaków uważa, że alkohol jest takim samym produktem spożywczym jak każdy inny i jego sprzedaż nie wymaga specjalnych ograniczeń. Z takimi poglądami stajemy się jednym z najbardziej proalkoholowych społeczeństw w Europie. Ponad 2 tysiące godzin reklam alkoholu rocznie robi swoje. Przyzwolenie na nadmierne spożywanie alkoholu, towarzyski przymus picia i alkoholowa mentalność, to najpoważniejsze problemy, z którymi nasz Naród musi odważnie się zmierzyć, jeśli chce ocalić swoją tożsamość i przetrwać.

Czy mamy świadomość, że gdy czytany jest ten Apel, tysiące Polaków i ich rodzin cierpi przez alkohol? Tylko w ciągu jednego dnia wokół nas ma miejsce bezmiar ludzkich tragedii, często ukrywanych, które mają jedno źródło – nadużywanie alkoholu. Mamy na myśli przemoc domową, wypadki samochodowe spowodowane przez pijanych kierowców, nieodwracalne wady wrodzone dzieci, których matki piły alkohol podczas ciąży, zgony spowodowane chorobami wywołanymi przez nadużywanie alkoholu, gwałty pod wpływem alkoholu, rozwody, zniszczoną młodość i życie.

Czy te fakty nie mówią same za siebie? Czy ta lawina ludzkich nieszczęść, to wciąż za mało, by powiedzieć pijaństwu stanowcze nie, a tak ludzkiej wolności i szczęściu?

Św. Jan Paweł II mówił: „Nie wolno ośmieszać i pomniejszać inicjatyw trzeźwościowych. Zbyt wysoka jest stawka, o którą chodzi. Wiemy to dobrze z historii. Zbyt wysoka jest stawka i trzeba tutaj iść pod prąd! Pod prąd społecznego nawyku i płytkiej opinii. Pod prąd ludzkiej słabości. Pod prąd źle rozumianej „wolności”. Wolność to nie jest samowola”.

Dlatego prosimy, pomóżcie tym, którzy pragną żyć w wolności zachowując trzeźwość. Dajcie dobry przykład zwłaszcza najmłodszym, którzy powinni widzieć, że można spędzać wolny czas bez picia. Jesteśmy Dziećmi Bożymi podobnymi do naszego Ojca, powołanymi do życia w miłości, radości i świętości. Nie potrzebujemy alkoholu, aby osiągnąć szczęście. Alkohol może nam to szczęście i pełnię życia jedynie odebrać.

Wrogowie wolności Narodu sugerują, jakoby dążenie do trzeźwości było dążeniem do całkowitej prohibicji. Tak nie jest. Podkreślmy to zdecydowanie – tak nie jest. Trzeźwość oznacza sięganie po alkohol bardzo rzadko i w bardzo małych ilościach. Ogólnie określamy brak cnoty trzeźwości słowem: pijaństwo. I właśnie pijaństwu musimy wydać wojnę, w imię naszej przyszłości. Polacy muszą porzucić pijaństwo! Przypomnijmy podstawową zasadę apostolstwa trzeźwości: przez abstynencję wielu, do trzeźwości wszystkich. Prosimy więc o sierpniowy dar abstynencji w poczuciu odpowiedzialności za los wszystkich Polaków, całego Narodu, którego byt zagrożony jest przez pijaństwo i alkoholizm tak wielu naszych rodaków.

Dlaczego potrzebujemy Narodowego Kongresu Trzeźwości?

Potrzebujemy przebudzenia i przemiany. Musimy zrozumieć, że każdego dnia na naszych oczach toczy się walka o przyszłość Polaków, o to, czy ocalimy trzeźwość, a więc wolność, godność, zdrowie i życie milionów z nas. Czy pozwolimy, by utrata wiary, cierpienie, przemoc, stracone nadzieje niszczyły kolejne rodziny?

Nie chcemy i nie możemy biernie przyglądać się duchowej, psychicznej i materialnej degradacji setek tysięcy Polaków i polskich rodzin. To nie jest tylko problem jednostek, to sprawa nas wszystkich.

Świadomi tak licznych zagrożeń podjęliśmy dzieło Narodowego Kongresu Trzeźwości. Dziękujemy także parlamentarzystom, którzy ustanowili rok 2017 rokiem troski o trzeźwość. W tym czasie, zgodnie z hasłem Kongresu przypominamy, że za trzeźwość odpowiadają rodziny, Kościół, państwo i samorządy.

Odpowiedzialność rodzin

Rodziny chronią, umacniają i promują trzeźwość przez miłość, odpowiedzialność i szacunek, ofiarną troskę o najbliższych. Wzajemna miłość męża i żony oraz ich wspólna troska o wychowanie dzieci i młodzieży według zasad Ewangelii, to najlepsza szkoła życia w trzeźwości. Rodzina dysponuje też najlepszą formą terapii uzależnień, czyli nieodwołalną miłością, która w odniesieniu do alkoholików z konieczności musi być twarda dopóty, dopóki nie wejdą oni na drogę abstynencji i radykalnej zmiany życia.

Dla młodzieży abstynencja to obowiązek. Każda dawka alkoholu w dzieciństwie i młodości to zagrożenie. Nie ma bezpiecznej dawki, którą można tolerować i akceptować. Każdy dramat, każda śmierć pijanego nastolatka wracającego z imprezy, każde złamane życie, każde zawiedzione nadzieje zaczęły się od jednego kieliszka, od jednej puszki piwa.

Apel o dar abstynencji kierujemy w sposób szczególny do małżonków i rodziców. Wspieranie współmałżonka oraz wychowanie dzieci dokonuje się najbardziej poprzez świadectwo życia i osobisty przykład. Dziękujemy tym rodzicom, którzy podejmują odważne zobowiązanie życia w abstynencji, aż wszystkie ich dzieci osiągną pełnoletność. To piękne świadectwo. Stawką w tej walce jest nie tylko dobre życie na ziemi, ale też życie wieczne naszych bliskich i całej wspólnoty narodowej. Tylko trzeźwe rodziny mogą być rodzinami szczęśliwymi, czyli takimi, w których każdy kocha każdego.

Jednocześnie zwracamy się do rodzin, w których problemy alkoholowe są obecne. Szukajcie ratunku wszędzie, gdzie to możliwe – w parafiach, w szpitalach, w urzędach, w stowarzyszeniach i fundacjach. Wokół są instytucje i wielu ludzi dobrej woli, którzy widzą wasze dramaty i są przygotowani do tego, by pomagać.

Odpowiedzialność Kościoła

Odpowiedzialność Kościoła realizuje się przez wskazywanie prawdziwego sensu życia i przez prowadzenie ludzi do Boga. Dziękujemy wszystkim kapłanom i siostrom zakonnym zaangażowanym w animowanie i wspieranie parafialnych grup trzeźwościowych, zachęcających do składania przyrzeczeń abstynenckich i organizowania bezalkoholowych przyjęć z racji chrztu, Komunii św., zaślubin, pogrzebów. Prosimy kapłanów, by dołączyli do dziejowego szeregu duszpasterzy trzeźwości, podejmując osobistą abstynencję i troszcząc się o trzeźwość wiernych. To nasz obowiązek wobec wiernych, których zbawienie jest zagrożone przez alkohol. Bądźmy dla nich rękami miłosiernego Boga, który pochyla się nad swoimi najbardziej zranionymi dziećmi.

Odpowiedzialność państwa i samorządu

Tak wiele do zrobienia ma również państwo i samorządy. Widzimy liczne pozytywne sygnały i gesty, jednak potrzeba większej determinacji i konsekwencji, wbrew silnym grupom interesów. Wielką odpowiedzialnością państwa jest nie tylko stanowienie mądrego i precyzyjnego prawa, ale też jego skuteczne i bezwzględne egzekwowanie. Trzeba całkowicie zakazać reklamy alkoholu oraz ograniczyć jego fizyczną i ekonomiczną dostępność. Po to Naród wybiera swoich przedstawicieli, aby zatroszczyli się o byt swoich rodaków. Dlatego każdy polityk, urzędnik, samorządowiec, każdy sprawujący władzę w kraju, bierze odpowiedzialność wobec Boga, Narodu i historii za swoje decyzje.

Św. Jan Paweł II przypomniał: „Nie wolno „sprzedawać” człowieka za zysk doraźny i niegodziwy, zdobywany na ludzkich słabościach i wadach! Nie wolno wykorzystywać i pogłębiać ludzkiej słabości! Nie wolno dopuszczać do degradacji człowieka, rodziny, społeczeństwa, gdy się wzięło odpowiedzialność wobec historii!” (Apel, Częstochowa, 12 czerwca 1987 r.).

Apelujemy również do mediów. Nie można w jednej audycji informować z przerażeniem, że kilkumiesięczne dziecko zostało kaleką przez agresję pijanych rodziców, a chwilę później nadawać reklamę piwa pokazującą, że alkohol to radość, przygoda i wspaniałe doświadczenia. Albo jesteśmy po stronie życia i chronimy trzeźwość, albo po stronie śmierci i cierpienia. Nie ma nic pomiędzy.

Konieczne jest podjęcie przez narodowe media – telewizję i radio poważnych i cyklicznych programów, które będą zachęcały do życia w trzeźwości, dostarczą rzetelnej wiedzy o przyczynach i skutkach sięgania po alkohol przez nieletnich i nadużywania alkoholu przez dorosłych. Programy te powinny informować o mechanizmach choroby alkoholowej, a także o skutecznych sposobach rozwiązywania dramatów alkoholowych.

Zaproszenie do udziału w obchodach Kongresu

Zapraszamy wszystkich do udziału w wydarzeniach kongresowych poprzez modlitwę i konkretne dzieła. W dniach 21-23 września 2017 r., w Warszawie na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego odbędą się centralne uroczystości Narodowego Kongresu Trzeźwości, a w niedzielę 24 września br. będziemy się modlić o trzeźwość w świątyniach całej Polski.

Kongres i inne działania trzeźwościowe nie są utopią. Są odpowiedzią na dramatyczną sytuację Narodu. Gdy walczy się o prawdziwą wolność, to walczy się o najświętsze, najwyższe wartości. Jesteśmy przekonani, że dzięki łasce Boga i zaangażowaniu rodzin, Kościoła, państwa i samorządów nadejdzie zwycięstwo. Dzisiaj każdy musi w swoim sercu odpowiedzieć na pytanie – czy chce być po stronie niszczących Naród, czy po stronie przyszłych zwycięzców, którzy Naród chronią. Niech Maryja, Królowa Polski, uprosi wszystkim Polakom łaskę życia w trzeźwości, która jest warunkiem prawdziwej wolności. Dzisiaj jednym z wymiarów patriotyzmu jest walka o wolność wewnętrzną. Musimy obronić Polskę, by w 2018 r., w stulecie odzyskania niepodległości, cieszyć się nie tylko zewnętrzną, ale także duchową wolnością Polaków.

Bp Tadeusz Bronakowski
Przewodniczący Zespołu KEP
ds. Apostolstwa Trzeźwości

Zdjęcie ilustracyjne: Eliza Bartkiewicz / episkopat.pl

W 1717 r. Matka Boska Jasnogόrska została jako pierwsza z Polski ukoronowana diademem papieskim. Obchody 300 – rocznicy tego wydarzenia sprawiły, że w mUZAleżni pojawi się również taki utwór.

Ave Maria – popularna pieśń lub utwór instrumentalny, wykorzystujący fragment łacińskiego tekstu modlitwy Zdrowaś Maryjo (Ave Maria).

Melodia została napisana przez francuskiego kompozytora operowego Charles’a Gounoda w 1859 roku jako głos solowy do skomponowanego 137 lat wcześniej Preludium C-dur z pierwszego tomu Das Wohltemperierte Klavier Johanna Sebastiana Bacha (BWV846), które to w ramach utworu Ave Maria pełni rolę akompaniamentu (jedyną zmianą w podkładzie Bacha jest dodanie przez Gounoda jednego taktu, w celu złagodzenia ostrej modulacji).

Istnieje wiele instrumentalnych aranżacji tego utworu; sam Gounod zaaranżował w późniejszych latach czterogłosowy układ na chór mieszany.

źródło: wikipedia.org

 

 

Warto również posłuchać (i zobaczyć artystkę) w tej wersji Ave Maria (kompozytor – Franz Schubert)

Sarah Brightman (ur. 14 sierpnia 1960 w Berkhamsted, Hertfordshire) – angielska wokalistka (sopran) i aktorka. Starsza siostra piosenkarki Amelii Brightman. Najstarsza z 6 rodzeństwa.

Zadebiutowała już jako dwunastolatka w sztuce teatralnej I and Albert. Jako nastolatka występowała w grupach tanecznych Hot Gossiporaz Pan’s People. Z tą pierwszą grupą nagrała wielki hit disco „I lost my heart to a starship trooper”, światowy rozgłos przyniosły jej natomiast występy w musicalach oraz współpraca z Andrew Lloydem Webberem. Brightman ponadto znana jest ze współpracy z producentem Frankiem Petersonem, twórcą projektu Gregorian oraz współtwórcą pierwszego albumu projektu muzycznego Enigma.

źródło: wikipedia.org

 

Dlaczego Elvis?

16 sierpnia 1977 roku zmarł Elvis Presley, jeden z najważniejszych artystów świata muzyki i kultury XX wieku. Okrzyknięty „królem rock and rolla”, stał się ikoną popkultury.

Wykonywał muzykę z pogranicza takich gatunków jak między innymi: rock, pop, country, rock and roll, czy rockabilly. Do jego największych przebojów należą utwory: „Love me tender”, „Blue Suede Shoes” czy „Heartbreak Hotel”. Do tej pory sprzedano ponad miliard jego płyt.

Elvis Aaron Presley (ur. 8 stycznia 1935 w Tupelo, zm. 16 sierpnia 1977 w Memphis) – amerykański piosenkarz i aktor.
Był jednym z najbardziej popularnych piosenkarzy minionego stulecia. Jego strój i żywiołowe zachowanie na estradzie wywoływały zachwyt. Stał się nie tylko uosobieniem rock and rolla, ale także nowej mody i stylu życia.
W 1986 roku Elvis Presley został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame.
Jak zmarł? Spekulacji jest wiele. Tryb życia w ostatnich latach, nadużywanie leków i narkotyków sugeruje przyczynę, ale… W 2027 roku, 50 lat po śmierci Elvisa zostanie ujawnione sprawozdanie z sekcji jego zwłok.
My przypominamy jeden z najbardziej rozpoznawalnych utworów „Króla” – Love me tender.
Wersja z 1956 r.
Wersja koncertowa rok 1970.

 

 

14.08.2017 r.

Tegoroczne lato naprzemiennie serwuje tropikalne powietrze i zlewne deszcze oraz chłodne dni.

Niech utwór „Purple Rain” Prince’a pozwoli życzliwiej spojrzeć na te deszczowe dni.

Prince odszedł wiosną ubiegłego roku. Nagrał ponad 30 albumów studyjnych. Sprzedał ponad 100 mln płyt i zdobył 7 nagród Grammy. Najdłużej współpracował z grupami The Revolution oraz The New Power Generation. Napisał nieśmiertelną muzykę do „Batmana” Tima Burtona i zagrał w półautobiograficznym filmie „Purple Rain”.

Prince, właśc. Prince Rogers Nelson (ur. 7 czerwca 1958 w Minneapolis, zm. 21 kwietnia 2016 w Chanhassen) – amerykański muzyk, przedstawiciel wielu stylów, m.in.: R&B, funk, soul, dance rock i pop, nazywany „Księciem”. Autor takich przebojów jak „Purple Rain”, „Kiss”, „The Most Beautiful Girl in the World”, „Raspberry Beret”, „Little Red Corvette”, „Let’s Go Crazy” i „When Doves Cry”, zdobywca siedmiu nagród Grammy; włączony w 2004 do Rock and Roll Hall of Fame. Szacowana sprzedaż na całym świecie jego albumów wynosi ponad 100 milionów egzemplarzy. Prince był uznawany za jednego z najbardziej innowacyjnych i nowatorskich artystów wszech czasów. Wpłynął znacząco na rozwój muzyki rozrywkowej i był jedną z głównych postaci sceny muzycznej, zwłaszcza w latach 90. XX wieku.

Najbardziej znany jako wokalista i gitarzysta, grał także na instrumentach klawiszowych i perkusji. Autor tekstów i kompozytor, zajmował się także produkcją muzyczną i aranżacją swoich utworów. Tworzył pod inspiracją muzyki Jimiego Hendrixa. Zaliczany jest do największych ekscentryków rockowych. Jego zachowanie na scenie i ubiór początkowo było postrzegane jako kontrowersyjne i czasami obsceniczne.

źródło: wikipedia

Nigdy nie chciałem
w żaden sposób Cię zasmucić
Nigdy nie chciałem sprawić Ci żadnego bólu
Chciałem tylko raz jedyny zobaczyć jak się śmiejesz
Chciałem tylko zobaczyć jak się śmiejesz w purpurowym deszczu

Purpurowy deszcz… Purpurowy deszcz…
Purpurowy deszcz… Purpurowy deszcz…
Purpurowy deszcz… Purpurowy deszcz…

Chciałem jedynie zobaczyć jak się kąpiesz w purpurowym deszczu

Nigdy nie chciałem być Twym weekendowym kochankiem
Chciałem jedynie być kimś w rodzaju przyjaciela
Kochanie, nigdy nie mógłbym ukraść Cię innemu
To taka szkoda, że nasza przyjaźń musiała się zakończyć

Purpurowy deszcz… Purpurowy deszcz…
Purpurowy deszcz… Purpurowy deszcz…
Purpurowy deszcz… Purpurowy deszcz…

Chciałem jedynie zobaczyć Cię pod purpurowym deszczem

Kochanie, wiem, wiem, ja wiem. że czasy się zmieniają
To jest czas, gdy wszyscy sięgamy po coś nowego
To znaczy, że Ty też
Mówisz, że potrzebujesz przywódcy
Lecz nie wygląda, byś mogła się zdecydować
Sądzę, że lepiej już skończ z tym
I pozwól mi wprowadzić się w purpurowy deszcz

Purpurowy deszcz… Purpurowy deszcz…
Purpurowy deszcz… Purpurowy deszcz…

Jeśli wiesz o czym śpiewam tu, powyżej
Chodź, wyciągnij swoją dłoń

Purpurowy deszcz… Purpurowy deszcz…

Chcę jedynie widzieć Cię, chcę jedynie widzieć Cię
W purpurowym deszczu

 

źródło: tekstowo.pl